Het Sint Jans-college: 1933-1948-1994

De geschiedenis van het Sint Jans-college gaat terug op pastoor Annegarn. Hij was de bouwheer van de kerk van de H. Familie aan het Kamperfoelieplein in Den Haag. In het begin van de jaren dertig raakte hij overtuigd van de noodzaak om een R.K. jongensschool voor Middelbaar Onderwijs in het snel uitbreidende Den Haag-West te hebben. Aan de mogelijkheid om een dergelijke school ook voor R.K.-meisjes te stichten werd toen kennelijk nog niet gedacht.
Pastoor Annegarn nam contact op met de paters Jezuïeten, die aan de Oostduinlaan in Den Haag leiding gaven aan het Sint Aloysius-college. Dit leidde in september 1933 tot de vorming van enkele parallelklassen van dat college in een paar schoollokalen van de gemeente Den Haag aan de Mient, tussen de Laan van Eik en Duinen en de Perenstraat. Daaraan ontleende die heel kleine schoolgemeenschap de naam 'De Mient'. Voorlopig werden daar alleen de eerste drie klassen van de HBS-opleiding gegeven, daarna gingen de leerlingen naar het AC. De leraren daarvan hadden heel wat heen en weer te fietsen tussen de Oostduinlaan en de Mient!
In 1937 begonnen er besprekingen tussen de Jezuïeten (SJ), de Priesters van het Heilig Hart (SCJ) en het dekenaat Den Haag, die er toe leidden dat de dagelijkse leiding van 'de Mient' in 1938 in handen kwam van de SCJ-ers, zij het nog steeds onder de formele leiding van de Jezuïeten. Zo werd pater Van Buuren SCJ de eerste vertegenwoordiger van pater Jansen SJ, met pater Paalvast SCJ als perfect van 'de Mient', die toen overigens niet veel meer dan dertig leerlingen telde.
In 1939 werd het schoolgebouw aan de Mient opgeëist door de mobilisatie. Onderdak werd toen en in de daarop volgende oorlogsjaren gevonden in de Daltonschool aan de Arondskelkweg, in de parochiescholen aan de Hortensiastraat en in de Christelijke HBS aan de Populierstraat. Na de oorlog vond 'De Mient' onderdak in de Hortensiastraat, de Parkietlaan en de Meidoornstraat. In die tijd groeide de dependance van het Aloysiuscollege uit tot een school met een volledige HBS-B opleiding; voor een HBS-A vorming moest men na drie jaar nog steeds naar het AC. Voor die vijfjarige opleiding waren inmiddels vier gebouwen in gebruik: aan de Teylerstraat, de Van Gheynstraat, de Gaslaan en de Kokosnootstraat.
Uiteindelijk, in 1948, werd 'De Mient' een zelfstandige HBS, los van het AC, onder leiding van de Priesters van het Heilig Hart. Als naam voor dat college werd 'Sint Janscollege' gekozen; die naam ging terug op het Collége Saint Jean, het oudste college van de Priesters van het Heilig Hart in Saint Quentin, dat in 1905 bij de geloofsvervolging gesloten werd. In de beginjaren vijftig werd de opleiding aan het JC uitgebreid met de HBS-A vorming, en per 1 september 1954 begon ook de gymnasiumopleiding. Aan alle lokatieproblemen kwam een eind toen in 1959 het eigen schoolgebouw aan het Colijnplein betrokken werd.
In 1968 werden voor het eerst meisjes toegelaten. Toen nam het JC al een paar jaar deel aan de HAVO/VWO experimenten. In 1969 werden de laatste HBS-, en in 1970 de laatste gymnasiumeindexamens afgenomen. Vanaf 1971 is er dan sprake van een volledige HAVO/VWO opleiding.
In 1987 verliet de laatste SCJ-er, pater Niekus, het college. Bij zijn koperen priesterjubileum, korte tijd daarvoor, werd hem een gestolen straatnaambord aangeboden: 'Copernicusstraat'.
Besprekingen in het begin van de jaren negentig leidden tot fusies met o.a. het protestants-christelijke Groen van Prinsterercollege en de Paulus-MAVO. Zo ontstond het Hofstadcollege, waarvan het JC de 'Vestiging C' werd. De naam 'Sint Janscollege' was daarmee na zesenveertig jaar verdwenen. 'Vestiging C van het Hoflandcollege' als naam sprak niemand aan en werd vervangen door 'Hofstadlyceum', nu nog steeds de naam van wat eens begon als 'de Mient' en later het Sint Janscollege was.

Bronnen: artikel van Pater Jak in de Adelaar van september 1953
                brief van 20 juli 2001 van de heer Coebergh van den Braak
                telefoongesprek met de heer J.W. Maassen op 26 februari met Frans Nieuwenhuis
terug